Ons collectieve drama

• Yasmin

• 5 juni 2026

Ons collectieve drama

We worden geboren als pure goddelijke wezens. Zuivere liefde en zuiver Licht. Tot een jaar of zeven verblijven we min of meer in de ongeziene dimensie. Langzaam maar zeker worden we overgenomen door de materiële werkelijkheid en gaan we meer verstoffelijken en vergeten.

Maar voor we afdaalden naar de aarde hebben we ons eigen manuscript geschreven. En zonder dat we het wisten hebben we de juiste entourage gecreëerd en de juiste figuranten gekozen om dat script tot in de diepte te kunnen spelen en uit te werken. Kortom, het zit geniaal in elkaar.

Dat is het pad van onze evolutie. Ons onderdompelen in pure vergetelheid om ons zelfgecreëerde drama te kunnen volbrengen - de dood aan het kruis - om langzaam maar zeker flitsen van de waarheid te gaan zien en stukje bij beetje te ontwaken

Jij bent de hoofdrolspeler in het script, in jouw blauwdruk. Jij bent de enige die verantwoordelijk is voor alles wat jij creëert. Helaas zijn we de spelregels vergeten omdat we verblind zijn door de schaduw. Het leven in de derde dimensie slokt ons op. We vergeten wie we zijn. We vergeten onze afkomst en langzaam maar zeker beginnen we te geloven dat we datgene zijn wat we ervaren. Pure materie.

Jij bent vergeten dat jij heer en meester bent. Koning en geen slaaf. Je denkt dat het leven toeval is en je voelt je slachtoffer. Je gelooft dat er mensen zijn die de pest aan je hebben, jouw misbruiken, onderdrukken en noem maar op. En dat alles heeft volgens jou niets met jou te maken. Het overkomt je. Het is de maatschappij. Het is de wereld buiten ons.

En die maatschappij floreert daar lekker op. Kortom, het is business. De pester wordt gestraft. De gepeste gepamperd. Kinderen worden misbruikt door ouders of een pedofiele buurman en uit huis geplaatst. Worden ziek en vol gestopt met medicijnen.

Medicijnen waardoor we verslaafd raken en verlangen naar meer en meer. Medicijnen en drugs die ons steeds dieper de vergetelheid in trekken. We krijgen rugzakjes met mooie etiketjes waardoor we ons ermee gaan identificeren. Gaan in therapie en worden keurig aangepast aan de geldende regels.

Anderen belanden in een oorlogssituatie. Moeten vluchten. Groeien op in een zwarte getto en worden crimineel. Verkrachten en vermoorden in een vlaag van waanzin een mooi meisje. Worden opgepakt, veroordeeld en opgesloten en soms na jaren ter dood gebracht.

We krijgen ongelukken die ons zogenaamd overkomen maar die we wel degelijk in scene hebben gezet. Worden plots overgenomen door bepaalde krachten van buiten, wat uitsluitend mogelijk is omdat deze krachten ook binnen in ons zijn.

En al die tijd is daar jouw script wat zich koste wat kost wil voltrekken. Tot het moment dat jouw oogjes opengaan en je begint te voelen dat jij de hoofdrolspeler bent in jouw drama

Tegen die tijd zijn we zover van onszelf verwijderd dat ze ons alles kunnen wijsmaken. Angst maakt dat we alles slikken voor zoete koek. Als we maar niet buiten de boot vallen.

Naar mijn idee is er maar een weg die naar waarheid leidt. Stoppen met het volgen van de hoofdstroom. Stoppen met shoppen. Stoppen met therapeuteren. Alles wat we zien, alles wat we ervaren is onze eigen creatie. Onze eigen verantwoordelijkheid. Om plat te zeggen onze eigen schuld - zonder schuld.

Er is maar één weg die naar waarheid leidt, één weg naar zelfgenezing, één weg naar bevrijding en dat is de weg naar binnen. Je zelfgecreëerde hel induiken en je eigen manuscript ontmantelen om langzaam maar zeker de sluiers tussen jou en het licht neer te halen. Wees stil en weet…

Maar dat is aanvankelijk zo bedreigend dat we er liever voor kiezen om in de grot van Plato te verblijven dan dat we onze neus naar buiten steken om te ervaren dat de echte wereld een aards paradijs is

Voordat je zover bent, ben je duizend doden gestorven. Het ego ofwel jouw denken is inmiddels zo misvormt en gemanipuleerd dat je liever de hele wereld als jouw vijand beschouwd dan dat je het lef hebt om te rebelleren en je eigen waarheid te leven. Je gaat nog liever dood dan toe te geven dat er niemand slechter is dan jij en niemand beter. Kortom, om toe te geven dat licht en donker twee polen zijn die in het leven zijn geroepen om onszelf te leren kennen en met vallen en opstaan de weg naar binnen te vinden. De weg naar het Hart. De weg naar huis. Het verhaal ofwel het drama van de verloren zoon.

Moraal van dit verhaal

Jouw drama is uniek. Zolang je er midden in zit weet je niet beter dan dat jij de enige bent die dit soort verschrikkingen meemaakt. Maar zodra je je kop boven het maaiveld uitsteekt om de wereld te overzien zie je plots dat je hele leven niet meer en niet minder was dan een grove leugen. Je weet dat alles jou gegeven word om er - hoe dan ook - beter van te worden. Je bent bereid om alles te omarmen als deel van het spel. Je kunt oprecht om je eigen drama lachen en maakt er een blijspel van.

Je voelt niet langer de behoefte om je medespelers aan het kruis te nagelen. Integendeel. Zij waren niet alleen jouw initiators, zij zijn zich niet bewust welke rol zij speelden om jouw blauwdruk te vervullen.

- Wees stil en weet…

Yasmin

  • Altijd fijn om te horen wat mijn blog - geboren uit de diepste wateren van mijn ziel - met jou doet. Als je het gevoel hebt dat je dit blog wilt delen moet je dat zeker doen. Delen is immers helen...

23 Reacties

  1. Ik verlies me in een drama omdat het mijn drama is en denk dat het ook het drama van mijn kleindochter is die ik wil redden
    Als ik het zo schrijf staat het zo af van wat jij net schrijft
    Ik zal dit vaker lezen om dat het me helpt om helder te zien en te begrijpen
    En te herrinneren ❤️

  2. Goed te horen waar het nog schuurt in mij. Wanneer ik nog overdenk waarom gebeurt dit bij mij, dat ik zelf het script heb gemaakt maar het vergeten was.
    Als ik kijk naar mijn 3jaar jongere zus die al 50 jaar in een psychiatrisch systeem gevangen zit en er nog steeds is, dan valt het mij zwaar te bedenken dat zij dit zelf heeft gekozen hoewel het ook weer verlichting geeft.

  3. En zo werkt dat inderdaad Yasmin precies zo.
    Liefs
    Nettie

  4. 🙏❤️🤗

  5. 🥰🍀🫶🏻

  6. Wees Stil en Weet…..
    Ik word er stil van……☀️

  7. En zo is het….mooiiii,
    Lfs. D🤎

  8. Lieve Yasmin
    Ja heel mooi weer verwoord,en voor mij ook zo waar!
    Het leven ligt in het begrijpen van je eigen innerlijke wereld,niet het najagen van illusies buiten jezelf.
    Het betekent dat niemand jouw innerlijk weten vervangt.
    Dat je leert luisteren.
    Zolang je gelooft dat waarheid via een ander moet komen zul je jezelf blijven verlaten.
    De ware vreugde van ons leven ligt in het begrijpen van je eigen innerlijke wereld,niet het najagen van illusie buiten jezelf.
    Hiltje.

  9. Ik vond het een vrij heftig blog Yasmin dit komt echt binnen

  10. Dank je wel Yasmin ontroerend herkenbaar.

  11. Dank je lieverd en ja! Stil zijn en weten en stoppen met onze leugens te vertellen, ook die van die verloren Zoon. Wij zijn Allen die Ene Zoon. We zitten weer op onze troon. Terug in het Paradijs, waar we in Waarheid nooit uit weg waren. Het Paradijs, het Ware Veld van Eenheid, ofwel het Christusveld. Wij Allen in Eenheid, in Christus. Er is er maar Een! Toen: Jezus in Christus, Nu: – ‘What’s in a name’ – Wij in Christus. The One and only, Altijd Nu!
    See You my Sister!

  12. Zowaar zooo waaar😉💋❤️🤗
    Dankjewel voor weer eens een energie boost.
    Hvj

  13. Dankjewel Yasmin, jouw verwoordingen herinneren me steeds weer… o ja… o ja…
    eenvoud terugbrengend als ik t weer even moeilijk maak!!
    Martine

  14. Ha lieve schat. bijzonder hoe dit weer je pen uitvloeide. het is zo het Is ja. Prachtig helder en bewust, dankbaar voor de herkenning en de weg die liep zo hij liep om tot zover te kunnen komen.
    Knuffellllll

  15. ‘Doen vanuit zijn ipv om te zijn’
    Mijn levensmantra tot heden die ik tijdens een samenzijn met jou, lieve Yasmin, in Italië omarmd heb.
    Ik zie ons nog zitten op die snikhete dag op de uitgedroogde grond van het weggetje het dal in. En daar was ie, zo helder als glas. Ons gesprek triggerde dit.
    Daar ben ik heel dankbaar voor. Grazië Cara, dat je naast me loopt.

  16. Goed te volgen en dan ontdek je in de stilte van het weten dat je niks meer hoeft. Alles word je als vanzelf aangeboden. Warme hug, ook voor Giri, Elsbeth

  17. Zo mooi Yasmin,
    Alle sluiers laten vallen, die wij als excuus gebruiken weet jij helder te maken, dank je!

  18. En zo zie ik en ervaar ik alles in mijn leven als een geschenk om mij te herinneren wie ik in wezen ben. En zo ont-dekte ik ook de mij gegeven creatie kracht van waaruit de zwaarte transformeerde naar het Licht. En zo voelde ik weer verbinding met hoe Jezus ons dat voorleefde in een eveneens hectische tijd. Grappig: gisteren zag ik voor mij hoe elke gedachte een filmpje voortbracht en hoe ik kon kiezen voor stoppen, meer ervan, of domweg ff geen filmpje maar zijn in het moment. Daarin ligt ook bevrijding. Die keuze vanuit vrije wil is een enorm geschenk voor transformaties. Zien wat er is, de parel in de oester weten, zoeken en vinden, en dan de wijsheid erin meenemen naar een volgende ervaring. Loslaten van wat niet meer dient.
    Nou ja, zoiets haha.t

  19. Dank je lieverd
    ik sta stil en verwonder

  20. Dankbaar voor jou❤️

  21. Amen!

  22. IK BEN
    Stil & Weet
    ✨🫶✨

  23. Dank lieve Yasmin,
    Ik heb wel ontdekt dat als je niet meer in de mallemolen van opvoeding, scholen, werkveld, zit, dat er zoveel ruimte ontstaat om je bewust te worden van de ‘leugen’…
    Je mag weer spelen, in stilte teruggaan naar de bron, je oorsprong.
    Wat een rijkdom.
    Groot respect voor degenen die deze schat al eerder vinden.
    Ze inspireren ons, wijzen ons de weg…

Plaats Een Reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *